MOMS Blog : Femke vertelt over PTSS

Tijd voor wat echtheid tussen alle mooie plaatjes. Sommigen van jullie hebben destijds misschien mijn blog gelezen. Tijdens de zwangerschap van Zeger kreeg ik tijdens onze vakantie in Frankrijk ITP en werd daar kritiek opgenomen. Momenteel nog steeds hard aan het werk om alles een plek te geven, waarbij ik hele fijne hulp krijg. Mocht je zelf te maken krijgen met trauma rondom de zwangerschap kan ik je echt aanraden een gespecialiseerde psycholoog te contacteren. Zo dankbaar voor haar hulp. Investeren in jezelf, ook je mentale gezondheid, is zo belangrijk 🤍 en voel je welkom om een bericht te sturen als je vragen hebt 🕊 

"En dan doen we gek, en dansen op Nijntje. Alsof ons leven ervan afhangt."

 

Stempel 

PTSS. Ik heb getwijfeld of ik hier iets over wilde delen. Waarom niet? Angst voor een stempel, gevoel van falen. Waarom wel? Omdat het misschien anderen kan helpen om er open over te zijn. Het is niks om je voor te schamen. Delen over het proces, wat soms best wel zwaar is. Leren loslaten van het beeld dat alles perfect moet zijn. Voor een control freak als ik niet de makkelijkste taak. Maar deze blog gaat ook over een stuk groei, persoonlijke groei.

 

Een baby en een peuter, chaos genoeg in huis! Zo is het weer een hele tijd geleden dat ik een blog heb gepost en in mijn hoofd zat hij wel maar om het daadwerkelijk op te schrijven daar was ik nog niet aan toegekomen. 

 

Momenteel ben ik met een behandeltraject bezig waarbinnen EMDR is toegepast. De eerste sessie heb ik gehad en bizar hoe dit werkt! De ‘lading’ is daadwerkelijk zoveel afgezwakt bij de heftige herinneringen. En fysiek merkte ik ook verandering na een week. Minder spanning in mijn lijf en meer rust. Ook de bevestiging dat de fysieke klachten die ik nog heb voor een groot deel voortkomen uit de ‘overlevingsstand’ waar ik vanaf januari in zat gaf rust. De begeleiding is echt super fijn, we hadden direct een klik dus dat scheelt ook enorm denk ik! En ik weet nu al dat dit een vrouw is die mij veel gaat leren over mijzelf de komende weken.

 

Het is misschien gek, maar ik probeer de positiviteit uit al deze maanden te halen. We gaan allemaal door leerprocessen, levens lessen die op je pad komen. Misschien wel met een reden. En door deze situatie heb ik mijzelf nog zoveel beter leren kennen. De valkuilen maar ook hoe sterk ik ben. 

 

Geloof me ik denk ook niet altijd zo en soms wil je gewoon een potje janken. Even niks. Maar dan herpak ik me en denk ik weer hieraan, met een reden. En hoe groot de liefde is voor mijn man en kinderen. En dan doen we gek en dansen op Nijntje alsof ons leven ervan afhangt. 

 

Tegenwoordig zijn we zo gewend om alles maar zelf te willen doen, terwijl juist op dit soort momenten begeleiding waardevol is. Een coach, iemand die met je meedenkt. Dat is geen falen, dat is self care.

 

Liefde en positiviteit is wat ons gezin draagt. En een beetje gekheid. Love them. 

 

Mocht je vragen hebben over mijn traject of gewoon even willen kletsen mag je altijd berichten. 


Femke Buningh- Quaedvlieg 

 


«   »

Add comment

Comments

There are no comments yet.